Hreflang w SEO – jak ustawić poprawnie i zwiększyć widoczność!

hreflang
Spis treści

Hreflang to termin, który często pojawia się w kontekście SEO międzynarodowego i obsługi witryn w wielu językach. Jeśli prowadzisz stronę internetową skierowaną do użytkowników z różnych krajów lub posługujących się różnymi językami, musisz zadbać, by każdy odbiorca trafiał na odpowiednią wersję Twojej witryny. Właśnie do tego służy atrybut hreflang – pomaga wyszukiwarkom zrozumieć, która wersja strony będzie właściwa dla użytkownika w zależności od jego języka lub kraju. W poniższym artykule wyjaśniamy krok po kroku, co to jest hreflang, jak działa ten mechanizm oraz jak prawidłowo go wdrożyć, aby Twoja wielojęzyczna witryna osiągnęła lepsze wyniki w wynikach wyszukiwania. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się dokładnie, jak działa hreflang, kiedy warto go stosować, jak poprawnie go wdrożyć oraz jakich błędów unikać przy jego użyciu.

Co to jest hreflang?

Poniżej przedstawiamy podstawową definicję tego pojęcia i wyjaśniamy, jak działa i do czego służy znacznik hreflang.

Definicja atrybutu hreflang

Atrybut hreflang jest specjalnym oznaczeniem w kodzie strony, które informuje wyszukiwarki internetowe o istnieniu alternatywnych wersji danej witryny dla różnych języków lub regionów. Został on wprowadzony przez Google w celu rozwiązania problemów witryn wielojęzycznych z duplikacją treści i nieprawidłowym kierowaniem użytkowników. (Spotkasz się też z określeniem „znacznik hreflang” na oznaczenie tego atrybutu). Najczęściej stosuje się go w postaci tagu <link rel="alternate" hreflang="..."> umieszczonego w sekcji <head> strony HTML. Dzięki temu roboty Google i innych wyszukiwarek wiedzą, że np. oprócz polskiej wersji strony istnieje także wersja angielska, francuska itd., a każda z nich służy innej grupie użytkowników.

Każdy taki tag <link> składa się z trzech głównych części:

  • rel=”alternate” – informuje, że link jest alternatywną wersją strony.
  • hreflang=”kod” – określa docelowy język (np. pl, en) oraz ewentualnie kraj lub region (np. US, GB) danej wersji strony.
  • href=”URL” – wskazuje adres URL alternatywnej wersji strony.

Przykładowo, dla strony dostępnej w języku polskim i angielskim, w sekcji <head> mogą pojawić się następujące wpisy hreflang:

<link rel="alternate" hreflang="pl" href="https://example.com/pl/" />
<link rel="alternate" hreflang="en" href="https://example.com/en/" />
<link rel="alternate" hreflang="x-default" href="https://example.com/" />

W powyższym przykładzie pierwsza linia oznacza polską wersję strony (pl), druga wersję angielską przeznaczoną globalnie (en bez wskazania kraju), a trzecia linia z x-default wskazuje domyślny adres (np. strona główna lub wersja uniwersalna, wyświetlana gdy żaden inny język nie pasuje do preferencji użytkownika). Takie tagi należy umieścić na wszystkich odpowiednich wersjach strony, aby wyszukiwarki mogły poprawnie skojarzyć je ze sobą.

Dlaczego hreflang jest ważny w SEO?

Poznaj powody, dla których hreflang jest istotny z punktu widzenia SEO i użytkownika.

Dopasowanie wersji strony do użytkownika

Głównym powodem stosowania hreflang jest zapewnienie, że użytkownik zobaczy stronę we właściwym języku. Wyszukiwarka, wiedząc o istnieniu różnojęzycznych wersji witryny, może skierować internautę na tę wersję, która najlepiej odpowiada jego preferencjom lub lokalizacji. Dla odwiedzającego oznacza to lepsze doświadczenie – od razu trafia na treść zrozumiałą w jego języku, zamiast ręcznie wybierać język na stronie. Np. użytkownik z Hiszpanii wyszukujący nazwę Twojej firmy powinien zobaczyć hiszpańską wersję witryny, a nie np. angielską czy polską. Atrybut hreflang pozwala Google dokonać takiego właściwego wyboru wersji językowej za Ciebie.

Zapobieganie duplikacji treści

Drugą istotną korzyścią jest eliminacja problemu tzw. duplicate content, czyli duplikacji treści. Jeżeli posiadasz kilka wersji tej samej strony w różnych językach lub nawet w tym samym języku, ale skierowanych na różne kraje (np. osobno dla USA i Wielkiej Brytanii), to z punktu widzenia wyszukiwarki są to bardzo podobne, niemal identyczne treści. Bez odpowiednich oznaczeń Google mógłby potraktować je jak duplikaty i nie zaindeksować wszystkich, albo faworyzować tylko jedną wersję. Implementacja hreflang informuje roboty, że nie są to duplikaty w szkodliwym sensie, lecz równorzędne strony dla odmiennych odbiorców. Dzięki temu unikniesz sytuacji, w której Google pominie wersję strony dedykowaną konkretnemu rynkowi w wynikach wyszukiwania na rzecz innej wersji językowej.

Skuteczniejsze pozycjonowanie międzynarodowe

Wszystkie powyższe czynniki przekładają się na lepsze efekty SEO dla Twojej witryny na rynkach zagranicznych. Choć samo wdrożenie hreflangu nie podniesie automatycznie pozycji strony w rankingu (nie jest to bezpośredni czynnik rankingowy co potwierdzają wypowiedzi przedstawicieli Google), to pozwoli skupić ruch z wyników organicznych we właściwych miejscach. Użytkownicy trafiają na dedykowane im wersje witryny, co zwiększa prawdopodobieństwo, że znajdą poszukiwane informacje lub dokonają zakupu. W efekcie strona może odnotować wzrost współczynnika konwersji w poszczególnych krajach i budować silniejszą obecność marki globalnie. Krótko mówiąc, hreflang sprawia, że pozycjonowanie międzynarodowe staje się bardziej efektywne, ponieważ treść dociera do odpowiedniej grupy docelowej. Hreflang stał się wręcz standardem, jeśli chodzi o pozycjonowanie zagraniczne, i trudno wyobrazić sobie skuteczną strategię globalnego SEO bez jego wdrożenia.

Kiedy stosować tag hreflang?

Nie w każdej sytuacji potrzeba znaczników hreflang. Wyjaśniamy, kiedy ich użycie ma sens, a kiedy można je pominąć.

Strony wielojęzyczne (wiele języków)

Jeśli Twoja witryna ma odrębne wersje językowe – na przykład osobną wersję po polsku, angielsku, niemiecku itp. – zastosowanie hreflang jest niemal niezbędne. Pozwala ono jasno powiązać ze sobą te wielojęzyczne podstrony, które mają podobną zawartość, ale kierujesz je do użytkowników posługujących się różnymi językami. Bez tego atrybutu wyszukiwarka może mieć trudność z prawidłowym rozpoznaniem, którą wersję wyświetlić danemu odbiorcy, co może skutkować np. prezentowaniem użytkownikom nie tej wersji językowej, której oczekują. Jeżeli więc prowadzisz bloga lub sklep internetowy i udostępniasz treści w kilku językach, powiąż je ze sobą za pomocą hreflang, by każdy czytelnik lub klient trafił na właściwą wersję.

Strony wieloregionalne (jeden język, różne kraje)

Hreflang sprawdza się również w sytuacji, gdy strona występuje w jednym języku, ale kierujesz ją do odbiorców w różnych krajach. Przykładowo możesz mieć anglojęzyczną stronę internetową, która posiada dwie wersje: jedna dla użytkowników z USA, a druga dla Wielkiej Brytanii. Treści na obu wersjach mogą być bardzo podobne (obie są po angielsku), ale np. różnić się walutą, jednostkami miar czy pewnymi dostosowanymi elementami pod lokalny rynek. Za pomocą atrybutu hreflang możesz wskazać Google, że obie te podstrony dotyczą tego samego zagadnienia czy produktu, ale jedna jest wersją dla USA (kod en-US), a druga dla Wielkiej Brytanii (kod en-GB). Dzięki temu użytkownik z Londynu zobaczy w wynikach wyszukiwania wersję strony z cenami w funtach, a użytkownik z Nowego Jorku wersję z cenami w dolarach, nawet jeśli wpiszą takie samo zapytanie po angielsku.

Gdy hreflang nie jest potrzebny

Nie każda strona wymaga użycia hreflangu. Jeśli prowadzisz witrynę tylko w jednym języku i nie planujesz tworzyć jej innych wersji językowych, to implementacja tego atrybutu nie jest konieczna. Podobnie, gdy posiadasz odrębne strony dla różnych krajów, ale ich treści są całkowicie unikalne i nie powielają żadnych fragmentów – wówczas wyszukiwarka i tak potraktuje je jako oddzielne byty. Hreflang jest przede wszystkim narzędziem do łączenia ze sobą bardzo podobnych (lub takich samych) treści w różnych wersjach językowych albo regionalnych. Jeśli ten problem Cię nie dotyczy, możesz skupić się na innych aspektach SEO, wiedząc że hreflang w Twoim przypadku nic nie zmieni.

Sposoby implementacji atrybutu hreflang

Istnieje kilka metod implementacji hreflang. Przedstawiamy najpopularniejsze podejścia krok po kroku (tagi w kodzie, nagłówki HTTP oraz sitemap).

W sekcji <head> dokumentu HTML

Najpopularniejszym sposobem wdrożenia hreflang jest dodanie odpowiednich tagów <link rel="alternate" hreflang="..."> do sekcji <head> każdej strony. Oznacza to, że w kodzie HTML każdej wersji językowej umieszczamy odwołania do wszystkich alternatywnych wersji (w tym do samej siebie). Na przykład strona w wersji polskiej zawiera linki hreflang do wersji angielskiej, niemieckiej itd., a strona angielska również posiada analogiczne linki do polskiej i pozostałych wersji. Ta metoda jest stosunkowo prosta do zrealizowania, gdy mamy dostęp do edycji kodu strony. Wymaga jednak konsekwencji – należy pamiętać o aktualizacji tych tagów zawsze, gdy dodajemy nową wersję językową lub zmieniamy URL-e.

Za pomocą nagłówków HTTP

Drugi sposób polega na wysyłaniu informacji o hreflang w nagłówkach HTTP odpowiedzi serwera. Jest to przydatne np. dla plików, które nie są stronami HTML (np. PDF) lub w sytuacji, gdy z powodów technicznych trudno jest zmodyfikować kod każdej strony. W takim przypadku na poziomie konfiguracji serwera (np. w Apache lub Nginx) można ustawić nagłówki Link: <URL>; rel="alternate"; hreflang="xx-YY" dla danej odpowiedzi. Ta metoda wymaga większej wiedzy technicznej i kontroli nad serwerem, ale osiąga ten sam efekt – informuje przeglądarki i wyszukiwarki o alternatywnych wersjach językowych.

W mapie witryny (XML sitemap)

Trzeci wariant to umieszczenie informacji o wersjach językowych w pliku mapy witryny (sitemap.xml). W sitemapie można przy każdym adresie URL dodać wpisy <xhtml:link rel="alternate" hreflang="..."> wskazujące na alternatywne wersje. Tę metodę często wybierają właściciele dużych serwisów, ponieważ pozwala centralnie zarządzać informacją o wszystkich wersjach językowych w jednym pliku. Warto jednak pamiętać, że mapa witryny musi być zawsze aktualna i poprawna, by wyszukiwarki z niej skorzystały. Wiele popularnych generatorów map witryn (np. wtyczki SEO w CMS-ach) oferuje wsparcie dla hreflang, co ułatwia utrzymanie aktualnych informacji o językach.

Przykładowy fragment mapy witryny z zadeklarowanymi wersjami językowymi może wyglądać następująco:

<url>
  <loc>https://example.com/en/</loc>
  <xhtml:link rel="alternate" hreflang="en" href="https://example.com/en/" />
  <xhtml:link rel="alternate" hreflang="pl" href="https://example.com/pl/" />
  <xhtml:link rel="alternate" hreflang="x-default" href="https://example.com/" />
</url>

Wdrożenie hreflang w systemach CMS

Jeśli używasz popularnego systemu zarządzania treścią (CMS) jak WordPress, Drupal czy Joomla, implementacja hreflang staje się łatwiejsza dzięki gotowym wtyczkom lub modułom. Na przykład w WordPressie możesz skorzystać z wtyczek takich jak WPML lub Polylang, które obsługują tworzenie witryn wielojęzycznych i automatycznie generują odpowiednie tagi hreflang. Korzystając z takiego narzędzia, nie musisz ręcznie dodawać znaczników do kodu – system sam zadba o prawidłowe powiązanie wersji językowych. W przypadku innych CMS-ów również warto sprawdzić, czy istnieje oficjalna funkcjonalność lub plugin do obsługi hreflang, ponieważ pozwoli to uniknąć błędów przy samodzielnej implementacji.

Wybór sposobu implementacji hreflang zależy od specyfiki witryny. Przy mniejszych stronach ręczne dodanie tagów do kodu HTML jest proste i efektywne. W przypadku dużych serwisów z wieloma podstronami wygodniej bywa skorzystać z mapy witryny, która centralizuje informacje o wszystkich wersjach. W każdym wariancie szczególnie ważna jest konsekwencja – utrzymuj aktualność i spójność wdrożenia, niezależnie od wybranej metody.

Najlepsze praktyki wdrażania hreflang

Stosując hreflang, warto trzymać się kilku ważnych zasad (od poprawnych kodów po wzajemne linkowanie), dzięki którym unikniesz później problemów.

Poprawne kody języka i kraju

Bardzo ważne, aby używać prawidłowych kodów językowych oraz regionalnych. Kody języków powinny pochodzić ze standardu ISO 639-1 (dwuliterowe oznaczenia języków, np. pl dla polskiego, en dla angielskiego, de dla niemieckiego), a kody krajów z ISO 3166-1 alpha-2 (np. US dla USA, GB dla Wielkiej Brytanii, PL dla Polski). Kod kraju jest opcjonalny – można użyć samego kodu języka (np. es dla hiszpańskiego ogólnie), ale jeśli precyzujemy region, zawsze należy podać także kod języka. W praktyce oznacza to, że poprawne są zapisy typu en-GB czy fr-CA, natomiast błędem byłoby użycie samych kodów krajów (np. samo GB bez en czy samo CA bez fr). Warto też stosować konsekwencję w formacie zapisu – standardowo kody języków piszemy małymi literami, a kody krajów wielkimi (np. pt-BR dla brazylijskiej portugalszczyzny).

Znacznik x-default (wersja domyślna)

Google zaleca, choć nie wymaga, dodawanie specjalnego tagu z atrybutem hreflang=”x-default”. Taki wpis powinien wskazywać stronę domyślną, która będzie wyświetlana użytkownikom, których język ani lokalizacja nie są objęte żadnym z pozostałych tagów hreflang. Najczęściej jako x-default ustawia się stronę główną witryny (np. stronę w języku angielskim międzynarodowym) albo stronę wyboru języka. Dzięki temu mamy pewność, że każdy użytkownik otrzyma jakąś wersję strony – nawet jeśli jego język czy lokalizacja nie zostały osobno uwzględnione.

Wzajemne linkowanie wszystkich wersji

Najważniejszą zasadą jest wzajemne wskazywanie się wszystkich wersji językowych. Każda strona powinna zawierać tagi hreflang do wszystkich pozostałych wersji, a także do samej siebie. Jeżeli strona A wskazuje hreflangiem stronę B, to strona B również musi posiadać analogiczny tag wskazujący z powrotem na stronę A. W przeciwnym razie Google zignoruje brakujące oznaczenia. Ta wzajemność (tzw. „return tags”) jest niezbędna, by mechanizm zadziałał. Pamiętaj też, by zawsze używać pełnych adresów URL (wraz z poprawnym protokołem http:// lub https:// oraz domeną). Możesz bez obaw linkować różne wersje nawet jeśli znajdują się one na odrębnych domenach czy subdomenach – hreflang obsługuje również takie scenariusze.

Spójność z adresami kanonicznymi (rel=”canonical”)

Implementując hreflang, nie można zapominać o prawidłowym ustawieniu tagów rel=”canonical”. Każda wersja językowa powinna mieć w swoim kodzie odnośnik kanoniczny prowadzący do niej samej (czyli adres wskazujący sam siebie jako wersję kanoniczną). Nie należy ustawiać wszystkich wersji, by kanonicznie wskazywały jeden „główny” URL, ponieważ wówczas roboty mogłyby opacznie zinterpretować intencje i pominąć hreflangi. Zalecanym podejściem jest: każda strona ma canonical na siebie oraz hreflangi do alternatyw. W ten sposób Google może indeksować wszystkie wersje, wiedząc zarazem, że są one wzajemnie powiązane jako odpowiedniki dla różnych języków lub regionów.

Najczęstsze błędy przy wdrażaniu hreflang

Na koniec przyjrzyjmy się błędom, które najczęściej pojawiają się przy niepoprawnym wdrożeniu hreflang.

Brak wzajemnych odniesień (tagów zwrotnych)

Jednym z najpoważniejszych błędów jest nieumieszczenie na wszystkich wersjach językowych odnośników do pozostałych wersji. Często webmasterzy dodają hreflang tylko jednokierunkowo – np. strona B wskazuje na A, ale strona A już nie wskazuje na B. Taki brak wzajemności sprawia, że wyszukiwarka ignoruje całe oznaczenie. Aby uniknąć tego błędu, upewnij się, że każda para stron językowych odwołuje się do siebie nawzajem (zgodnie z zasadą tagów zwrotnych opisanych wcześniej).

Nieprawidłowe kody języka lub kraju

Innym częstym problemem jest literówka lub zły format kodu języka/kraju. Przykładowo użycie kodu en-UK zamiast poprawnego en-GB, albo pt-BR zapisanego jako pt-br z małymi literami przy kodzie kraju. Google rozpoznaje różne warianty pisowni i często sam skoryguje drobne błędy (np. wielkość liter nie ma wpływu na działanie hreflang). Jednak poważniejsze pomyłki, jak nieistniejący kod języka czy kraju, spowodują, że Google całkowicie zignoruje dany wpis hreflang. Dlatego zawsze warto sprawdzić dwukrotnie poprawność użytych skrótów zgodnie ze standardami ISO.

Użycie samego kodu kraju

Jak wspomniano, podawanie wyłącznie kodu kraju bez określenia języka jest błędem. Mimo że np. US jednoznacznie wskazuje na Stany Zjednoczone, to w hreflangu zawsze musi pojawić się najpierw kod języka. Tag hreflang="US" nie będzie uznany za poprawny. Jeśli chcesz kierować stronę na cały kraj, użyj np. en-US dla anglojęzycznej wersji na USA, es-MX dla hiszpańskojęzycznej wersji na Meksyk itd. Zawsze dwuczłonowy zapis jest tym, czego oczekuje wyszukiwarka (chyba że decydujesz się pominąć część regionalną i celowo stosujesz tylko kod języka).

Błędne lub niedostępne adresy URL

Czasami zdarza się, że w atrybucie href wpisano nieprawidłowy adres – np. literówka w URL, wskazanie nieistniejącej podstrony albo adres, który przekierowuje gdzie indziej. W takich przypadkach mechanizm hreflang również nie zadziała prawidłowo. Google pomija wpisy, które prowadzą do błędu 404 lub te, które nie są bezpośrednimi URL-ami docelowymi (czyli np. zawierają przekierowanie po drodze). Dlatego należy upewnić się, że wszystkie adresy w tagach hreflang są dokładnie takie, jakie użytkownik ostatecznie zobaczy w przeglądarce (bez błędów i zbędnych przekierowań).

Konflikt z tagiem canonical

Częstym błędem (bardziej zaawansowanym) jest niewłaściwe powiązanie hreflang z rel=canonical. Tak jak opisano wcześniej, błędem jest ustawianie kanonicznego adresu wskazującego na inną wersję językową. Jeśli np. wszystkie wersje strony mają canonical kierujący do wersji międzynarodowej, Google będzie ignorował hreflangi (bo uzna, że de facto istnieje tylko jedna wersja kanoniczna). Aby uniknąć tego błędu, trzymaj się zasady: canonical wskazuje na siebie, hreflang łączy strony między sobą. Dopiero taka konfiguracja pozwala obu tagom współdziałać bez problemów.

Niewłaściwe dopasowanie podstron

Błędem jest również wskazywanie jako odpowiednika strony w innym języku podstrony, która nie jest jej rzeczywistym odpowiednikiem. Inaczej mówiąc, hreflang powinien łączyć tylko strony o tej samej lub bardzo zbliżonej treści. Nie należy np. kierować użytkownika z francuskiej wersji karty produktu na angielską stronę główną sklepu tylko dlatego, że brak dokładnego odpowiednika produktu w tym języku. Takie praktyki mogą zmylić roboty wyszukiwarek i spowodować, że hreflang nie przyniesie oczekiwanych rezultatów. Jeśli pewnej podstrony nie ma w danym wersji językowej, lepiej pominąć ją w tagach hreflang (lub rozważyć dodanie znacznika x-default jako strony zastępczej dla brakujących tłumaczeń).

Jak testować poprawność implementacji hreflang?

Dostępnych jest kilka metod weryfikacji poprawności wdrożenia hreflang – od narzędzi Google po dedykowane aplikacje SEO.

Google Search Console

Najprostszym narzędziem do sprawdzenia poprawności hreflang jest Google Search Console. W starszej wersji GSC dostępny był specjalny raport „Kierowanie międzynarodowe”, który wskazywał wykryte błędy hreflang (np. brak wzajemności czy nieprawidłowe kody). Obecnie można użyć narzędzia Inspekcji URL – po zindeksowaniu strony w kilku wersjach językowych warto przełączać się między nimi w GSC i sprawdzać, czy Google rozpoznaje hreflangi. Jeżeli w Search Console nie pojawiają się ostrzeżenia dotyczące tagów hreflang, a poszczególne wersje strony są prawidłowo indeksowane, można przyjąć, że wdrożenie przebiegło pomyślnie.

Dodatkowe narzędzia i sposoby weryfikacji

Poza Google Search Console warto skorzystać z zewnętrznych narzędzi do audytu hreflang. Popularnym narzędziem jest Screaming Frog SEO Spider, który po przeskanowaniu witryny wyświetli znalezione tagi hreflang i ewentualne komunikaty o błędach (np. brak strony zwrotnej). Istnieją też dedykowane testery online, np. Hreflang Tags Testing Tool od firmy Merkle (TechnicalSEO), gdzie możesz wpisać adres URL i zobaczyć, jakie hreflangi zgłasza ta strona oraz czy konfiguracja jest kompletna. Ponadto wiele płatnych platform SEO (Ahrefs, Semrush, Sitebulb i inne) posiada moduły sprawdzające poprawność wdrożenia hreflang w trakcie audytu strony. Jeśli regularnie aktualizujesz zawartość witryny, warto okresowo monitorować hreflangi właśnie za pomocą takich narzędzi, aby szybko wychwycić ewentualne błędy.

Przykład praktyczny wdrożenia hreflang

Aby zobrazować stosowanie hreflang w praktyce, posłużmy się fikcyjnym przykładem. Załóżmy, że prowadzisz serwis informacyjny dostępny w trzech językach: polskim, angielskim i hiszpańskim. Oto jak mogłoby wyglądać wdrożenie hreflang krok po kroku:

  1. Struktura witryny: Polski wariant jest dostępny pod adresem www.twojastrona.pl, angielski pod www.twojastrona.com/en/, a hiszpański pod www.twojastrona.com/es/. Wersja angielska i hiszpańska są wydzielone w katalogach na międzynarodowej domenie .com, podczas gdy polska posługuje się osobną domeną krajową (.pl).
  2. Dodanie tagów hreflang: Na każdej stronie serwisu należy umieścić w sekcji <head> zestaw linków wskazujących trzy wersje językowe. Przykładowo, na stronie głównej w języku polskim (twojastrona.pl) dodajemy: <link rel="alternate" hreflang="pl" href="https://www.twojastrona.pl/" /> <link rel="alternate" hreflang="en" href="https://www.twojastrona.com/en/" /> <link rel="alternate" hreflang="es" href="https://www.twojastrona.com/es/" /> <link rel="alternate" hreflang="x-default" href="https://www.twojastrona.com/en/" /> Na stronie angielskojęzycznej (twojastrona.com/en/) kod wygląda analogicznie, lecz dostosowany do tej wersji: <link rel="alternate" hreflang="pl" href="https://www.twojastrona.pl/" /> <link rel="alternate" hreflang="en" href="https://www.twojastrona.com/en/" /> <link rel="alternate" hreflang="es" href="https://www.twojastrona.com/es/" /> <link rel="alternate" hreflang="x-default" href="https://www.twojastrona.com/en/" /> Analogiczne wpisy dodajemy na stronach angielskiej i hiszpańskiej (pamiętając, by każda z nich zawierała również odnośnik do samej siebie). W powyższym przykładzie przyjęliśmy angielski jako wersję domyślną (x-default).
  3. Weryfikacja: Po wdrożeniu, użyj Google Search Console oraz narzędzi jak wyżej wspomniany tester Merkle, by sprawdzić czy każda strona poprawnie wskazuje pozostałe wersje. Upewnij się, że nie pojawiają się błędy (np. brak tagu zwrotnego) i że wszystkie adresy są prawidłowe.

W rezultacie, gdy hiszpańskojęzyczny użytkownik trafi do Twojego serwisu (np. przez wyszukiwarkę Google w Hiszpanii), zostanie automatycznie skierowany do wersji hiszpańskiej, a użytkownik z Polski zobaczy wersję polską. Dzięki poprawnemu wdrożeniu hreflang każdy odbiorca otrzymuje treści w preferowanym języku bez konieczności ręcznego przełączania, a wyszukiwarka może efektywnie indeksować i prezentować Twoją witrynę globalnie.

FAQ: Najczęściej zadawane pytania o hreflang

Masz dodatkowe wątpliwości? Poniżej odpowiadamy na kilka często zadawanych pytań dotyczących hreflang.

Czy muszę stosować hreflang, jeśli moja strona jest jednojęzyczna?

Nie, w przypadku stron dostępnych wyłącznie w jednym języku nie ma potrzeby używania hreflang. Atrybut ten służy do łączenia alternatywnych wersji językowych strony – jeśli ich nie posiadasz, możesz skupić się na innych elementach SEO. Wdrożenie hreflang na stronie jednojęzycznej nie zaszkodzi, ale też nic nie zmieni, ponieważ wyszukiwarka nie znajdzie żadnych alternatyw, które mogłaby powiązać.

Czy hreflang działa dla różnych domen?

Tak. Google obsługuje hreflang również pomiędzy oddzielnymi domenami. Możesz więc połączyć np. wersję polską na domenie example.pl z wersją angielską na domenie example.com. Ważne jest jedynie, by obie strony wzajemnie wskazywały na siebie i były poprawnie zindeksowane. Hreflang działa niezależnie od tego, czy używasz domen krajowych (ccTLD), subdomen czy katalogów – mechanizm łączy adresy URL bez względu na ich strukturę.

Jak Google wybiera, którą wersję strony wyświetlić użytkownikowi?

Google stara się dopasować wynik do języka i lokalizacji użytkownika. Informacje z tagów hreflang pozwalają mu zrozumieć, że np. ma dostępne wersje strony dla różnych języków. Jeżeli profil językowy użytkownika (np. ustawienia jego przeglądarki albo domena Google, z której korzysta) odpowiada jednej z tych wersji, to właśnie ona zostanie pokazana. W przypadku gdy język preferowany przez użytkownika nie jest pokryty, Google może wybrać wersję domyślną x-default lub najbliższy język. Ponadto, gdy istnieją wiele wariantów regionalnych tego samego języka, wyszukiwarka może brać pod uwagę też przybliżone położenie użytkownika (np. osoba w Kanadzie otrzyma stronę en-US lub en-CA zamiast brytyjskiej en-GB). Ostatecznie jednak dużą rolę gra konfiguracja hreflang – jeśli jest ona poprawna, Google będzie miał jasne wskazówki, co wyświetlić.

Czy brak znacznika x-default to poważny problem?

Brak tagu x-default nie jest błędem krytycznym. Google nie wymaga tego oznaczenia, traktując je raczej jako opcjonalną wskazówkę. Jeśli go nie dodasz, wyszukiwarka i tak spróbuje dopasować którąś z dostępnych wersji językowych do użytkownika. Jednak dodanie x-default (najczęściej wskazującego stronę główną lub uniwersalną) jest zalecane, by mieć pewność, że w każdym przypadku ktoś trafi na jakiś wariant strony zamiast żadnego.

Czy hreflang zastępuje geotargetowanie w Google?

Nie do końca. Geotargetowanie (np. ustawienie kraju docelowego w Google Search Console dla danej domeny lub katalogu) można stosować obok hreflangu. W przeciwieństwie do hreflang, który działa na poziomie poszczególnych podstron i języków, geotargetowanie przypisuje cały serwis (lub jego część) do konkretnego kraju. Jeśli Twoje wersje językowe używają odrębnych domen, możesz w GSC ustawić każdą z nich na odpowiedni kraj. Natomiast sam hreflang nadal pełni ważną rolę, sygnalizując zbieżność treści na stronach w różnych wersjach językowych. Najlepiej jest wykorzystywać oba podejścia: hreflang do powiązania wersji, a geotargetowanie do ewentualnego wzmocnienia sygnału kierowania na kraj w przypadku osobnych domen lub subdomen.

Czy inne wyszukiwarki (Bing, Yandex) uwzględniają hreflang?

Tak, mechanizm hreflang nie jest ograniczony tylko do Google. Inne popularne wyszukiwarki, takie jak Bing czy Yandex, również honorują te oznaczenia. Oznacza to, że wdrażając hreflang poprawiasz widoczność swojej strony nie tylko w Google, ale także w innych wyszukiwarkach używanych przez internautów na świecie. Standard hreflang stał się globalnym rozwiązaniem dla wyszukiwarek do obsługi stron wielojęzycznych.

Ile wersji językowych strony można połączyć za pomocą hreflang?

Praktycznie dowolną liczbę. Google nie narzuca sztywnego limitu liczby adresów w tagach hreflang. Możesz więc powiązać ze sobą nawet kilkadziesiąt wersji językowych, jeśli Twój serwis jest tak bardzo zdywersyfikowany. Warto jednak pamiętać, że im więcej wpisów hreflang, tym bardziej skomplikowane staje się utrzymanie ich aktualności. Przy bardzo dużej liczbie wersji językowych najlepiej jest korzystać z mapy witryny do deklaracji hreflang, co ułatwi zarządzanie i edycję w przyszłości.

Podsumowanie

Najważniejsze wnioski

  • Hreflang informuje wyszukiwarki o wersjach językowych strony i kieruje użytkowników do odpowiedniej wersji.
  • Poprawna implementacja hreflang pomaga uniknąć problemów z duplikacją treści i poprawia doświadczenie użytkownika.
  • Hreflang można wdrożyć w kodzie HTML, nagłówkach HTTP lub mapie witryny – wybierz metodę odpowiednią dla swojej witryny.
  • Pamiętaj o tagach zwrotnych (wzajemne linkowanie wszystkich wersji) oraz prawidłowych kodach językowych/krajowych (np. pl-PL, nie samo PL).
  • Regularnie sprawdzaj poprawność hreflang za pomocą GSC i innych narzędzi, aby mieć pewność, że wszystkie wersje strony są prawidłowo zindeksowane.
  • Sam atrybut hreflang nie podnosi pozycji strony w wynikach (nie jest czynnikiem rankingowym), ale pośrednio pomaga zdobyć bardziej dopasowany ruch.

Atrybut (znacznik) hreflang jest nieocenionym narzędziem dla właścicieli witryn wielojęzycznych lub kierowanych do użytkowników w różnych krajach. Prawidłowo wdrożony pozwala uniknąć problemów z duplikacją treści oraz zapewnia, że odbiorcy zawsze zobaczą treści najlepiej dopasowane do ich potrzeb (języka i lokalizacji). Warto poświęcić czas na dokładne zaimplementowanie tego mechanizmu, pamiętając o poprawnych kodach, tagach zwrotnych i kanonicznych odnośnikach. Dzięki temu SEO międzynarodowe Twojej witryny będzie skuteczniejsze, a użytkownicy docenią wygodę korzystania ze strony dostosowanej do ich języka. Podsumowując, hreflang stanowi podstawę uporządkowania struktury wielojęzycznej strony i pełnego wykorzystania jej potencjału na globalnym rynku.

Pamiętaj, że trzymając się powyższych zasad i wskazówek, zwiększasz szanse swojej wielojęzycznej witryny na sukces w wyszukiwarkach. Hreflang to inwestycja, która przynosi korzyści w postaci lepiej targetowanego ruchu i większej satysfakcji użytkowników z różnych krajów. Pamiętaj jednak, że wdrożenie hreflang to tylko jeden z elementów globalnej strategii SEO – warto dbać również o jakość treści, szybkie działanie strony i inne aspekty, by osiągnąć pełny sukces na różnych rynkach.

TAGI

< Powrót

Podobne artykuły

Server-Side Tracking – definicja pojęcia

26.02.2026 / Autor: Łukasz Grzesik

Louis Vuitton

26.02.2026 / Autor: Daria Grudzień

SEM dla firm przewozów osobowych

26.02.2026 / Autor: Marcin Cyrylewicz

Zapisz się do newslettera

Zadzwoń Napisz